Waar laat jij jezelf liggen in december?
(En waarom wachten tot januari je duur kan komen te staan)
In december ben je overal en nergens. Nog even iets doen voor het werk, want 'dat moet ècht'-, eerst die vriend helpen, want 'die heeft me zo hard nodig, mijn dingen komen later wel' en moe of niet; je gaat toch naar die afspraak, want 'die staat al zo lang in mijn agenda'.
En ondertussen laat je jezelf overal liggen.
Op de bank.
Tussen afspraken.
Tussen familieverwachtingen.
Tussen werkdeadlines.
De ruimte om samen te vallen met jezelf is ver te zoeken.
Herkenbaar?

Waarom december zo zwaar is voor je lichaam
Je staat door alle drukte in een overdrive. Dat geeft onder andere een constant hoog adrenalinegehalte in je lichaam. Adrenaline is een stresshormoon en zorgt dat je dóór kunt gaan. Je staat 'aan'. Wat het ook doet: het maakt je hyperalert; al je zintuigen staat op scherp. Het voelt voor je lichaam namelijk alsof je in gevaar bent, doordat je stresshormonen zo hoog zijn. En bij gevaar wil het alles goed in de gaten houden om te kunnen reageren op onveilige situaties. Alles komt dus extra hard binnen, zelfs al is het geen teken van gevaar. En omdat je maar doorgaat, kan je lichaam je zenuwstelsel niet reguleren en is ontspanning ver te zoeken.
En zo zit je in een vicieuze cirkel: de stresservaring voor je lichaam wordt alleen maar groter.
Daarbij ervaren we vaak ook sociaal en emotioneel een flinke lading op deze maand, wat er nog een schepje bovenop doet.
Wat is het èchte probleem?
En dan denk je: "Och, dat komt wel weer goed in januari. Nu komt het echt héél slecht uit om tijd te maken voor ontspanning, ik heb het veel te druk."
Vervolgens ga je overprikkeld je vakantie in, zit je oververmoeid -en dus niet als de gezelligste- aan de kerstdis en blijf je ook de rest van je vakantie nog bezig, want je hebt ook nog van alles te regelen voor het gezellige oud-en-nieuwfeest met vrienden.
Maar weet je wat het is? Het is niet dat je geen tijd hebt. Je probleem is dat je door de stress geen plek ervaart om in jezelf te landen. Je hebt dus een bedding nodig waarin je die ruimte wèl voelt.
Waarom je niet moet wachten tot januari
In januari voorzie je eindelijk ruimte om weer adem te halen. Maar wat gebeurt er dan: de druk valt weg en je adrenalinelevel daalt. En je overvraagde lichaam stort in. Alle opgeslagen spanning, alles wat je lichaam heeft vastgehouden de afgelopen maanden, dat vindt nu ineens een uitweg. Je lichaam laat zich zien, horen en voelen. En in plaats van het verwachte bijkomen, word je ziek, heb je last van slapeloosheid, allerlei ontstekingen en voel je je uitgeput.
Doe je nu niets, dan is het wachten op dat breekpunt.
Wat er wèl nodig is
Je lichaam heeft een plek nodig om zichzelf nog in december te reguleren. Een plek waar het even kan landen en ontspannen, ondanks alle drukte. Waar je lichaam die bedding ervaart, en jou kan laten voelen wat het nodig heeft. Een plek waar je lichaam weer rust vindt en spanning kan loslaten.
Zodat jij met een fijn, ontspannen gevoel aan het kerstdiner zit. Zodat je weer die geduldige moeder of vader kunt zijn voor je kinderen. Zodat je met behoud van jouw energie die ene vriend kunt helpen. En zodat je eerlijke keuzes kunt maken voor wat je op je werk mét lijfbehoud nog kunt doen dit jaar.
Zulke plekken bestaan
Je lichaam laten praten en ontspannen: dat kan heel gemakkelijk als je de weg weet. Ik kan je helpen de weg terug naar binnen te vinden. Met Ademruimte: twee sessies, met een diepgaand effect. Of met yogalessen: elke week jouw moment om te landen.
Zodat december dit jaar niet de maand is waarin je jezelf weer verliest. Maar de maand waarin jij jezelf eindelijk terugvindt.
Wil jij dit jaar anders afsluiten? Geef je lichaam dan de ruimte waar het om vraagt: begin met Ademruimte en plan je eerste sessie nog dit jaar. Of sluit aan bij een van mijn yogalessen op maandag- of woensdagavond.